Klop je verdriet drie minuten tot een luchtig geheel,
voeg een scheutje verlies toe,
spatel hier voorzichtig je angsten doorheen,
en wentel hier kort vier sneetjes rouw door.
Voeg samen.
Breek de eieren uit Pinetum Blijdenstein,
doe er een snufje obsessief verlangen bij,
pak de pastelkleurige vlinders van je nichtjes af,
en bak ze,
tot de vleugels glazig worden,
tot je somberte verdampt.
Voeg samen.
Breek ondertussen je geldgebrek.
Bak van je lamme baas een paasbrood.
Laat haar smelten tot de gekonfijte ogen komen bovendrijven,
tot jouw problemen zijn opgelost.
Stamp de chocoladehaas van het Goois Matras tot gruis,
strooi je zelfgenoegzaamheid hierover uit.
Voeg samen.
Marineer je dode zorgzaam;
laat maar even staan.
Hak je ex in gelijke blokjes,
bak krokant in een klontje spijt.
Rol je nare vader op,
bestrijk hem met gemis.
Garneer met zand uit de Erfgooiersspeeltuin.
Voeg samen.
Dan:
Zet uit Anita Witzier,
uit Boeijens Zwart wit.
Hang je teleurstellingen aan de katjes.
En verdiep je
250 ml in jezelf
en zie,
in jou schittert een goddelijk lichaam.
Zie daar, een hele straat vol
ademende mensen,
elke ademhaling een mensenleven,
ieder anders aangeslagen.
Zie, dat vertragen en verdragen
vlak naast elkaar.
Dus.
Dek de tafel voor vier met gehaakt eetpapier,
Vouw je pijn tot hartjes-servetten,
Top het geheel af met een grafbloem.
Serveer dan dit maal met een feestgang:
Sta op.
Schud je ballen,
bloes je borsten
Sta op en ga naar buiten,
Sta op, bel bij je buren aan,
ga net iets te dicht bij je buurman staan,
lig samen aan.
Haal oud wol uit Zonnehoeve uit je mond.
Proef je glimlach.
Wees samen anders,
en verzink in een bladerdeeglaagjestaart van genegenheid.
Eet elkaars nabijheid.
Pluk eerste Paasdag
alsof er geen tweede meer komt.
Maria Farag, Stadsdichter Hilversum